Ostrokrzew paragwajski
Nazwę tej roślinie nadał francuski botanik Augustin Saint-Hilaire w 1822 roku. Yerba mate jest dwupienną rośliną pochodzącą z Ameryki Południowej. Ostrokrzew paragwajski osiąga około 15 m długości. W naturalnym środowisku rośnie w specyficznych zbiorowiskach leśnych, zwanych yerbales, w skład których wchodzą również gatunki z grupy wawrzynkowatych, mirtowatych i marzanowatych.
Zbiorowiska te, dziś nie rzadko zniszczone w wyniku przemysłowego zbierania yerba mate, występowały w południowej Brazylii, Paragwaju i Północnej Argentynie. Czas owocowania yerba mate przypada na okres jesienny. Małe kwiaty skupione są w pęczkach, z których rozwijają się czerwone jagody. Liście są podłużne, o wymiarach do 5 cm, zimozielone. Plony z jednego drzewa są dokonywane co trzy lata, w trakcie których można pozyskać nawet do 65 – 85 funtów suszu.
Po za ostrokrzewem paragwajskim zbiera się także liście innych gatunków, np. I. Amara, I. Theezan. Liście rdzennych krzewów wykorzystywali też północnoamerykańscy Indianie. Tzw. Herbata Appalachów parzona była z liści I. cassine, I. Vomitoria i I. caroliniana.