Nadruki na balonach
Druk był znany w Chinach, Japonii i innych częściach Azji na długo przed zastosowaniem go w krajach Zachodu. Pierwsze książki powstały w Chinach; drukowano je na zasadzie techniki druku wypukłego, czcionki i rysunki wykonywano ręcznie na płaskich klockach drewna. Pod koniec XV wieku technika ta rozprzestrzeniła się szlakami handlowymi wiodącymi z Chin do Europy. Chińczycy wynaleźli również papier, idealny materiał do drukowania. Około 1450 roku Johann Gutenberg, Niemiec z Moguncji, wynalazł ruchome czcionki metalowe wielokrotnego użytku. Odlewał on pojedyncze litery i umieszczał je w odpowiednich miejscach w specjalnej formie. Wykorzystał też prasę do winogron dla szybkiego druku wielu kopii jednej strony. Ta technika druku wypukłego została wprowadzona około 1800 roku, a mechaniczny skład tekstu (linotopia) – przed 1900 rokiem. Technika fotoskładu, w której stosuje się błonę światłoczułą, pojawiła się po raz pierwszy w latach pięćdziesiątych. Nadruki na balonach zaczęto stosować w późniejszych czasach.