Historia pisma
Każde pismo, to system porozumiewania się za pomocą znaków.Wpadli na to już starożytni Egipcjanie w IV tysiącleciu p.n.e. porozumiewając się za pomocą hieroglifów, czyli najstarszego pisma obok pisma hieratycznego i demotycznego. Następnie pismo klinowe, którego pierwsze ślady odnajdujemy na terenach między Eufratem a Tygrysem. Także ciekawe jest pismo chińskie, które swój początek miało w obrazkach. Następnie można wymienić pismo sznurkowe, paciorkowe, fenickie, neopunickie, armejskie, runiczne, hebrajskie, arabskie no i łacina. O istnieniu takich pismach świadczą wczesne dokumenty przeszłości w postaci wykopalisk i zabytków archeologicznych. Dzięki temu wiadomo, że człowiek zawsze dążył do porozumiewania się z innym człowiekiem. Stan kultury pierwotnego człowieka dokumentował się w wydrapanych lub malowanych na kamieniach, ścianach jaskini lub przedmiotach użytku codziennego użytku. W dzisiejszych czasach porozumiewamy się pismem całkiem inaczej. Często do pisania przez mieszkańców naszej planety wykorzystywane jest pióro wiecznie. Często sięgamy także po długopis. A specjaliści w sklepach papierniczych przeważnie polecają długopisy parker. Piszemy praktycznie wszystkim co nam wpadnie w ręce: ołówkiem, długopisem, piórem, cienkopisem, flamastrem a zdarzy się nawet kredką. Również pióro kulkowe jest częstym narzędziem piśmienniczym. Piórami kulkowymi często piszą dzieci w wyższych klasach podstawówki, po okresie używania pióra wiecznego.